Nog wat tripjes

Ik zet hier even nog een paar foto's van de uitstappen die we hebben gedaan met mijn ouders. Ik heb in totaal zo'n 700 foto's getrokken dus ik zet hier onze belangrijkste trups waar ik nog niet over had verteld:

De tempels op Durbar Square

Swayambunath, the monkey temple

Mama op het puntje van de berg in Nagarkot

Liesje en ik aan de Stupa van Boudha with the golden eyes, wij wonen hier op 5min vandaan

Lijkverbrandingen

Pashupatinath is de lijkverbrandingsplaats. 

Eerst worden de lijken gebaad in het water door de familie. Daarna worden ze verbrand op een soort strooien verhoog. Twee dingen zijn hier heel bevreemdend.  1. Je ziet het niet op de foto, maar terwijl deze ceremonies plaatsvinden staan  honderden mensen hierop te kijken. Net zoals wij staan er allemaal toeristen foto’s te trekken en staan er ontzettend veel nieuwsgierigen te drammen om te kijken. Echte privacy is er dus niet.

2.  Je ziet op de foto een bloot kindje en eentje in zijn zwembroek. Terwijl de familie het lichaam in de rivier baadden, zwommen er kindjes in dezelfde rivier. Heel gek dat terwijl een hele familie aan het rouwen is, kindjes plezier hebben in de rivier. Op het eerste zicht leek dit onbegrijpelijk en zelfs wansmakelijk, maar dit toont aan hoe men hier staat tegenover leven en dood. Dood is niet het einde, maar het begin van een nieuw leven. Leven en dood horen bij elkaar en worden beiden gevierd en dat hier was duidelijk te merken, best mooi eigenlijk.

 De vrouwen brengen een soort klaagzangen terwijl ze afscheid nemen

Saddhoe's zitten ook op dit soort plaatsen. Meestal zijn het gewoon aandachttrekkers die u wat willen bang maken of op de foto willen voor een centje. Sommigen lopen in enkel een broekje rond en zijn helemaal wit. Dit zijn de assen van de verbrande lijken die ze over hun hele lichaam smeren

De tv-studio's van Nepal

 Mijnheer Chittrakar is een vriend van papa en regelt hier alles voor ons. Hij is het hoofd van de televisie in Nepal; "Don't you worry Laura, nothing will happen to you, I am the media!"

We mochten 's avonds mee achter de schermen van de nieuwsredactie, super cool!

We hebben 2 nieuwslezers ontmoet. De man helemaal links hierboven op de groepsfoto is een nieuwslezer en zanger in bijberoep :p. Om 19u40 moesten we de studio's verlaten. Daarna gingen we eten en wie kwam er op het journaal van 20u? Jawel, de lieve kleine meneer die ons net had rondgeleid!
Gek om te beseffen dat we net de Nepalese Freek Braeckman en Martin Tanghe hadden ontmoet, wat een privilege!
p.s: nu zie je ook meteen de lengte van de gemiddelde Nepalees. Ik heb me nog nooit zo groot gevoeld als hier!

Hoezo weinig elektriciteit?

 Zo zie je dus hoe de elektriciteitsdraden in Kathmandu erbij liggen. Alé hangen. Als het heeft geregend, druipen er liters water van de draden

Naar de ayurvedische dokter voor mijn ochtendhumeur

 Zoals de meesten wel weten ben ik 's ochtends verschrikkelijk. Ik val moeilijk in slaap en heb al heel mijn leven last van ochtendmisselijkheid. Ook hier in Nepal ben ik er niet gespaard van gebleven.
Daarom leek het mijn ouders de ideale kans om een ayurvedische dokter te raadplegen. Misschien dat oosterse alternatieve geneeskunde mij na 16 jaar van mijn ochtendkwaal zou kunnen helpen...

Heel gekke bedoeling daar. Mensen hier doen niet mee aan wachtzalen, met als gevolg dat de praktijkruimte zelf vol staat met mensen die aan de beurt (willen) zijn. In een oud kamertje van 4 op 3 meter waar hygiëne en privacy onbestaand zijn, wordt iedereen door elkaar onderzocht terwijl de rest er op staat te kijken. Zo werd mij al fluisterend in brabbelend Nepali-Engels gevraagd of ik trauma's had, mishandeld werd of al een miskraam had gehad :p.

DIAGNOSE: "you think too much and wake up with stress" (flink zo, u heeft perfect herhaald wat ik u net zei)
"Yes I know, so, what's the solution?"
"Take no stress"
"So what do I do?"
"Just take no stress"
Ik wou nog al lachend vragen of ik dat in pilvorm kon nemen, maar blijkbaar was dat ook het geval. Wat je hieronder ziet moet ik elke dag 3 keer nemen.
Het flesje is tegen flatulentie... Straf dat ik daar niets over heb gezegd, maar dat ze dat toch weten. Straffe dokters die ayurvedische!

 

Aardbevingoefening

Afgelopen vrijdag was er een aardbeving in Kathmandu. De kans bestaat dat er nog één gaat komen. Daarom moesten we met de kinderen oefenen wat we dan moeten doen!
Voorlopig is er nog niets ernstig gebeurd, maar als alles in de buurt onder Nepalese vakkundigheid gebouwd is, kan ik me inbeelden dat er wel is wat naar beneden kan storten...

 Omdat de aardbevingen vooral 's nachts plaatsvinden moeten ze eerst en vooral onder hun bedjes kruipen.

 Onder de tafel kruipen mét een kussen op hun hoofd is ook een optie

 snel snel snel van de trap lopen om naar buiten te gaan

Allemaal op de binnenplaats verzamelen voor de aftershock.
Wat kan uitlopen tot kussengevechten.

De kindjes waren heel blij met onze komst en vonden het gieren om de aardbeving na te spelen.
Al vonden ze papa's borsthaar ook heel fascinerend :)

Dag 3: ontmoeting met het tehuis

Dit is het tehuis: Tiom Laura Home!
Het ligt een uur buiten het centrum, midden in de broes. Je moet een hele steile heuvel af om daar te geraken. Dit moeten we elke dag op en af doen. Geen cellulitis voor Liesje en mij!

 Dit is het speelplaatsje van het tehuis waar de kinderen spelen

 Zoals je ziet ligt het in een vallei. Nu zijn er nog veel wolken, maar vanaf oktober zie je de besneeuwde bergtoppen en dat schijnt prachtig te zijn.

De kindjes zijn ongelooflijk schattig en lief! Ze zijn heel sociaal en krijgen op school les in het Engels. Ze kwamen dan ook meteen contact met ons leggen

En zo ziet de weg tussen ons verblijf en het tehuis eruit. Dit seizoen is de baan nog een modderpoel. Hier en daar duiken plots koeien of geiten op vanuit de bosjes. Civilisatie lijkt hier ver weg.
Part of the adventure...